dzienniczek

5 mei 1937 Toen ik de tuin in ging zag ik hoe alles de vreugde van de lente ademde. De met bloemen versierde bomen verspreidden een bedwelmende geur. Alles klopte van vreugde, en de vogels zongen en tjilpten hun aanbidding voor God en zeiden tegen mij: 'Wees blij en wees gelukkig, zuster Faustina!' Maar mijn ziel blijft in kwelling en duisternis. Mijn ziel is zo gevoelig voor het geritsel van Genade zij weet hoe te praten met alle geschapen dingen en met alles om mij heen en ik weet waarom God de aarde op deze manier heeft versierd... Maar mijn hart kan niet blij zijn omdat mijn Geliefde Zich voor mij heeft verborgen en ik zal niet rusten voordat ik Hem vind... Ik weet niet hoe ik zonder God moet leven. Maar ik heb ook het gevoel dat God al is Hij absoluut zelfvoorzienend niet gelukkig kan zijn zonder mij... [ db1120 ]