kruis-weg 3






5 mei 1937

Toen ik de tuin in ging

zag ik hoe alles de vreugde van de lente ademde.

De met bloemen versierde bomen verspreidden een bedwelmende geur.

Alles klopte van vreugde, en de vogels zongen en tjilpten hun aanbidding voor God

en zeiden tegen mij: 'Wees blij en wees gelukkig, zuster Faustina!'



Maar mijn ziel blijft in kwelling en duisternis.

Mijn ziel is zo gevoelig voor het geritsel van Genade

zij weet hoe te praten met alle geschapen dingen en met alles om mij heen

en ik weet waarom God de aarde op deze manier heeft versierd...





Maar mijn hart kan niet blij zijn

omdat mijn Geliefde Zich voor mij heeft verborgen

en ik zal niet rusten voordat ik Hem vind...

Ik weet niet hoe ik zonder God moet leven.



Maar ik heb ook het gevoel dat God

al is Hij absoluut zelfvoorzienend

niet gelukkig kan zijn

zonder mij...


[db1120]

Reacties

Populaire posts van deze blog

macron maçon 1

je voudrais me cacher