kruis-weg 3
5 mei 1937
Toen ik de tuin in ging
zag ik hoe alles de vreugde van de lente ademde.
De met bloemen versierde bomen verspreidden een bedwelmende geur.
Alles klopte van vreugde, en de vogels zongen en tjilpten hun aanbidding voor God
en zeiden tegen mij: 'Wees blij en wees gelukkig, zuster Faustina!'
Maar mijn ziel blijft in kwelling en duisternis.
Mijn ziel is zo gevoelig voor het geritsel van Genade
zij weet hoe te praten met alle geschapen dingen en met alles om mij heen
en ik weet waarom God de aarde op deze manier heeft versierd...
Maar mijn hart kan niet blij zijn
omdat mijn Geliefde Zich voor mij heeft verborgen
en ik zal niet rusten voordat ik Hem vind...
Ik weet niet hoe ik zonder God moet leven.
Maar ik heb ook het gevoel dat God
al is Hij absoluut zelfvoorzienend
niet gelukkig kan zijn
zonder mij...
[db1120]
Reacties
Een reactie posten