deelname 2
25 maart 1937
Witte Donderdag
Tijdens de H. Mis
zag ik de Heer, die tegen mij zei:
'Leun je hoofd op Mijn Borst en rust uit.'
De Heer drukte mij aan Zijn Hart en zei:
'Ik zal je een klein deel van Mijn Passie geven.
Maar wees niet bang, wees moedig, zoek geen verlichting...
maar aanvaard alles met onderwerping aan Mijn wil.'
Toen Jezus afscheid van mij nam
vulde zo’n grote pijn mijn ziel dat het onmogelijk is om die uit te drukken.
Fysieke kracht verliet mij.
Ik verliet snel de kapel en ging naar bed.
Ik was me niet meer bewust van wat er om me heen gebeurde.
Mijn ziel was vervuld van verlangen naar de Heer.
En alle bitterheid van Zijn Goddelijke Hart
werd aan mij meegedeeld.
Dit duurde ongeveer drie uur.
Ik vroeg de Heer om mij te beschermen
tegen de ogen van mensen om me heen.
Hoewel ik het had gewild, kon ik de hele dag
tot de avond toe, niets eten.
Ik verlangde er oprecht naar
om met Jezus de hele nacht door te brengen
in de donkere gevangeniscel.
Ik bad tot elf uur.
Klokslag elf zei de Heer tegen mij: 'Ga liggen en neem je rust.
Ik heb je in drie uur laten ervaren wat Ik de hele nacht heb geleden.'
En meteen ging ik naar bed.
Ik had geen fysieke kracht meer.
Het lijden had mij er volledig van beroofd.
Al die tijd was ik in een soort zwijm.
Elke Hartslag van Jezus werd weerspiegeld in mijn hart
en doorboorde mijn ziel.
Als deze martelingen alleen mij hadden betroffen, zou ik minder hebben geleden.
Maar toen ik keek naar Degene die mijn hart met alle macht lief heeft gehad
en zag dat Hij leed en dat ik Hem geen enkele verlichting kon brengen
toen loste mijn hart op, in liefde en bitterheid.
Ik stierf met Hem.
En toch kon ik niet sterven.
Maar ik zou dat martelaarschap
niet hebben ingeruild voor alle geneugten van de hele wereld.
In de loop van dit lijden groeide mijn Liefde onmetelijk.
Ik weet dat de Heer mij ondersteunde met Zijn Almacht.
Want anders had ik het geen moment kunnen verdragen.
Samen met Hem onderging ik
op een bijzondere manier, al de verschillende martelingen.
De wereld heeft nog steeds geen idee
van alles wat Jezus heeft geleden.
Ik vergezelde Hem
naar de Hof van Gethsemane.
Ik bleef bij Hem in de gevangenis.
Ik ging met Hem voor de rechters.
Ik onderging met Hem alle martelingen.
Geen enkele
van Zijn bewegingen of blikken
ontsnapte aan mijn aandacht.
Ik leerde de Almacht van Zijn Liefde kennen
en van Zijn Barmhartigheid jegens zielen.
[1053-54]
Reacties
Een reactie posten