dzienniczek

13 juli 1937 Vannacht heeft er een vreselijke storm gewoed. Ik boog mijn gezicht laag bij de grond en begon de Litanie van alle Heiligen te zeggen. Tegen het einde van de Litanie werd ik zo slaperig dat ik het gebed op geen enkele manier af kon maken. Toen stond ik op en zei tegen de Heer: 'Jezus, kalmeer de storm! Want Uw kind kan niet langer bidden en het is zwaar van de slaap.' Na deze woorden gooide ik het raam wijd open zonder het zelfs met haken vast te zetten. Zuster N. zei toen tegen mij: 'Zuster, wat ben je aan het doen! De wind zal het raam zeker losscheuren!' Ik zei haar dat ze in vrede moest slapen en meteen ging de storm volledig liggen. De volgende dag spraken de zusters over 'het plotselinge bedaren van de storm' zonder te weten wat dit betekende. Ik zei niets maar dacht alleen maar: 'Jezus en de kleine Faustina weten wat het wel'... [ db1197 ]

19 december 1936 Vanavond voelde ik in mijn ziel  dat een bepaald persoon mijn gebed nodig had.  Onmiddellijk begon ik te bidden.  Plots realiseer ik me innerlijk en ben me ervan bewust...  wie de geest is die dit van mij vraagt.  Ik bid totdat ik vrede voel. Er is grote hulp voor de stervenden in deze rozenkrans [v Barmhartigheid] .  Ik bid vaak om een intentie die ik innerlijk heb geleerd.  Ik bid altijd totdat ik in mijn ziel ervaar  dat het gebed effect heeft gehad. Vooral nu ik in dit ziekenhuis/sanatorium ben... ervaar ik een innerlijke gemeenschap met de stervenden die mij om gebed vragen wanneer hun pijn begint.  God heeft mij een wonderbaarlijk contact met de stervenden gegeven!  Sinds dit ook vaker voorkomt, heb ik het kunnen verifiëren.  Zelfs tot op het exacte uur. Vandaag werd ik plotseling om elf uur 's avonds wakker  en voelde duidelijk de aanwezigheid naast mij  van een geest die mij om gebed vroeg.  ...